ماده ۳۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

دادگاه مکلف است برای جبران خسارت احتمالی که از دستور موقت حاصل می‌شود از خواهان تامین مناسبی اخذ نماید. در این صورت صدور دستور موقت منوط به سپردن تامین می‌باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ «تأمین» در دستور موقت است. بر اساس آن، دادگاه موظف است برای جبران خسارت احتمالی که از دستور موقت به کسی وارد می‌شود، از خواهان (کسی که درخواست دستور موقت کرده) تأمین مناسب بگیرد.

نکتهٔ دوم این ماده این است که وقتی چنین تأمینی لازم باشد، صدور دستور موقت به سپردن آن تأمین وابسته است؛ یعنی تا وقتی خواهان تأمین را نسپارد، دستور موقت صادر نمی‌شود.

متن ماده مشخص نکرده که «تأمین مناسب» چیست یا میزان آن چقدر است؛ این بخش در همین متن مبهم است. همچنین ماده به مادهٔ دیگری ارجاع نداده است.

مصادیق واقعی

علی در جریان یک دعوای مدنی از دادگاه می‌خواهد دستور موقت بگیرد. دادگاه برای جبران خسارت احتمالی که ممکن است به طرف مقابل وارد شود، از علی تأمین مناسبی می‌خواهد و صدور دستور موقت را به سپردن آن تأمین وابسته می‌کند.
مریم درخواست دستور موقت داده است. دادگاه پیش از صدور دستور، تأمین مناسب را تعیین می‌کند؛ تا زمانی که مریم آن تأمین را ندهد، دستور موقت صادر نمی‌شود.

سؤالات پرتکرار

دادگاه برای صدور دستور موقت از من چه چیزی می‌خواهد؟

طبق این ماده، دادگاه مکلف است برای جبران خسارت احتمالی ناشی از دستور موقت، از خواهان تأمین مناسبی بگیرد و صدور دستور موقت به سپردن این تأمین وابسته است.

اگر تأمین را نسپارم، دستور موقت صادر می‌شود؟

بر اساس همین متن، وقتی صدور دستور موقت منوط به سپردن تأمین است، بدون سپردن آن، دستور موقت صادر نمی‌شود.

میزان و نوع این تأمین چقدر است؟

متن این ماده فقط از «تأمین مناسب» نام برده و میزان یا نوع آن را مشخص نکرده است؛ بنابراین از خود این متن نمی‌توان مقدار یا شکل تأمین را فهمید.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی مدنی ←
ماده ۳۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی — لویادسک