ماده ۳۱۶ قانون آیین دادرسی مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

دستور موقت ممکن است دایر بر توقیف مال یا انجام عمل و یا منع از امری باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید «دستور موقت» که در دادرسی فوری صادر می‌شود، می‌تواند یکی از این سه شکل باشد: توقیف مال، انجام یک عمل، یا منع از انجام یک امر.

به زبان ساده، دستور موقت یک تصمیم فوری است تا وقتی که پرونده اصلی رسیدگی شود، وضعیت طرفین تغییر نکند یا حقی از بین نرود. متن این ماده فقط انواع این دستور را نام برده و دربارهٔ شرایط صدور، مرجع صادرکننده، مدت اعتبار یا نحوهٔ اجرا هیچ توضیحی نداده است؛ اگر به این موضوع‌ها نیاز دارید، در همین متن پاسخی برایشان نیست.

مصادیق واقعی

علی که از مریم طلب دارد، از دادگاه می‌خواهد تا زمان رسیدگی به پرونده، مال مریم توقیف شود تا از بین نرود یا به دیگری منتقل نشود؛ این نمونه‌ای از «توقیف مال» است.
فرض کنید مریم می‌گوید علی در ملک او در حال ساختن دیوار است؛ او می‌تواند تقاضای «منع از امری» کند تا ساخت‌وساز متوقف شود.

سؤالات پرتکرار

دستور موقت دقیقاً چه چیزهایی می‌تواند باشد؟

بر اساس این ماده سه شکل دارد: توقیف مال، انجام یک عمل، یا منع از یک امر.

آیا دستور موقت فقط برای توقیف اموال است؟

نه؛ متن ماده دو حالت دیگر را هم نام برده است: انجام عمل و منع از امری.

چه کسی این دستور را صادر می‌کند و چقدر اعتبار دارد؟

این ماده به این پرسش‌ها پاسخ نداده و متن دربارهٔ آن‌ها چیزی نگفته است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی مدنی ←
ماده ۳۱۶ قانون آیین دادرسی مدنی — لویادسک