این ماده میگوید برای درخواست دستور موقت، باید ببینیم دعوای اصلی در کجا مطرح است. اگر دعوای اصلی در دادگاهی مطرح باشد، درخواست دستور موقت باید به همان دادگاه داده شود. اگر دعوای اصلی هنوز در هیچ دادگاهی مطرح نباشد، درخواست دستور موقت باید به دادگاهی داده شود که صلاحیت رسیدگی به اصل دعوا را دارد.
این ماده فقط مرجع درخواست دستور موقت را مشخص میکند و دربارهٔ شرایط صدور یا جزئیات دیگر دستور موقت چیزی نمیگوید.