این ماده دربارهٔ زمانی است که دادگاه در نوشتن متن رأیاش اشتباه کوچکی میکند؛ مثلاً یک کلمه از قلم میافتد، یک کلمه اضافه میشود یا در محاسبه اشتباهی رخ میدهد. در چنین حالتی، تا وقتی که از آن رأی درخواست تجدیدنظر نشده، دادگاه خودش یا به درخواست کسی که نفع دارد، همان رأی را اصلاح میکند. رأی اصلاحی هم باید به طرفین ابلاغ شود و دادن رونوشت رأی اصلی بدون رونوشت رأی اصلاحی ممنوع است.
تبصره ۱ میگوید اگر اصل حکم یا قرار دادگاه قابل واخواهی، تجدیدنظر یا فرجام باشد، اصلاح آن هم در همان مدت قانونی قابل واخواهی، تجدیدنظر یا فرجام است. تبصره ۲ میگوید اگر رأیی که اصلاح شده، بهخاطر واخواهی یا تجدیدنظر یا فرجام نقض شود، رأی اصلاحی هم از اعتبار میافتد.
همچنین بر اساس خود ماده، بخشی از حکم دادگاه که اشتباه نبوده، در صورت قطعیت اجرا میشود.