این ماده یکی از راههای پایان دادن به یک دعوای مدنی را توضیح میدهد: سوگند. بر اساس این متن، اگر خواهان (کسی که ادعایی مطرح کرده) نه مدرک و بینهای داشته باشد و نه شاهد واجد شرایط، و خوانده (کسی که علیه او ادعا شده) ادعای خواهان را انکار کند، در این حالت به درخواست خودِ خواهان، خوانده سوگند یاد میکند و با این سوگند، ادعای خواهان از بین میرود.
نکته مهم این است که این کار خودبهخود انجام نمیشود، بلکه به تقاضای خواهان صورت میگیرد. متن این ماده توضیح نمیدهد که «شاهد واجد شرایط» چه کسی است یا اگر خوانده از سوگند یاد کردن خودداری کند چه اتفاقی میافتد؛ این بخشها در همین متن روشن نشده است.