این ماده به وضعیتی مربوط است که شخصی که قرار است به عنوان گواه (شاهد) در یک پرونده شهادت بدهد، در شهر یا حوزهٔ دادگاه دیگری زندگی میکند؛ یعنی در محلی دور از دادگاهی که پرونده در آن مطرح است.
در چنین حالتی، دادگاهی که پرونده را در دست دارد میتواند از دادگاهی که گواه در آنجا اقامت دارد بخواهد که شهادت او را بشنود. کلمهٔ «میتواند» نشان میدهد این کار اختیاری است، نه اجباری.
این متن دربارهٔ جزئیات بعدی مثل نحوهٔ استماع، تشریفات، یا نتیجهٔ آن حرفی نمیزند و در آن هم شرایطی مانند «استثنا» یا تبصره ذکر نشده است.