ماده ۲۴۶ قانون آیین دادرسی مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

در موارد مذکور در مادتین (۲۴۴) و (۲۴۵) چنانچه مبنای رای دادگاه گواهی گواه باشد و آن گواه طبق مقررات ماده (۲۳۱) از حضور در دادگاه معذور باشد استنادکننده به گواهی فقط می‌تواند به گواهی شاهد بر گواه اصلی استناد نماید.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده یک قاعده دربارهٔ «گواهی» در دادرسی مدنی است. می‌گوید در مواردی که در ماده ۲۴۴ و ماده ۲۴۵ گفته شده، اگر پایه و مبنای رأی دادگاه، شهادت و گواهی یک شاهد باشد و آن شاهد طبق مقررات ماده ۲۳۱ از آمدن به دادگاه معذور (یعنی دارای عذر پذیرفته‌شده) باشد، کسی که به این گواهی استناد کرده فقط می‌تواند به گواهی شاهدِ آن شاهد اصلی استناد کند؛ یعنی به‌جای خود شاهد اصلی، از کسی که از او شنیده شهادت می‌دهد استفاده شود.

این ماده خودش حکم جدیدی دربارهٔ شرایط شهادت نمی‌سازد، بلکه به مواد ۲۴۴، ۲۴۵ و ۲۳۱ ارجاع می‌دهد. برای اینکه بدانیم دقیقاً چه مواردی مشمول این حکم است یا عذرِ ماده ۲۳۱ چیست، باید به خود آن مواد مراجعه کرد؛ در همین متن، محتوای آن مواد ذکر نشده است.

مصادیق واقعی

فرض کنید در دعوایی، رأی دادگاه بر پایهٔ شهادت یک شاهد به نام علی باشد، اما علی طبق مقررات ماده ۲۳۱ از حضور در دادگاه معذور باشد. در این حالت، طرفی که به شهادت علی استناد کرده می‌تواند به شهادت فردی استناد کند که شهادت علی را از خود او شنیده است.
مریم در دعوایش به گواهی یک شاهد تکیه کرده و دادگاه هم بر همان پایه رأی داده است. اگر آن شاهد بر اساس ماده ۲۳۱ از آمدن به دادگاه معذور باشد، مریم فقط می‌تواند به گواهی شاهدِ آن شاهد اصلی (کسی که از آن شاهد شنیده) استناد کند.

سؤالات پرتکرار

اگر شاهد اصلی نتواند یا معذور باشد در دادگاه حاضر شود، تکلیف استناد به گواهی او چیست؟

این ماده می‌گوید در موارد مواد ۲۴۴ و ۲۴۵، اگر رأی دادگاه بر پایهٔ گواهی آن شاهد باشد و او طبق ماده ۲۳۱ از حضور معذور باشد، استنادکننده فقط می‌تواند به گواهی شاهد بر گواه اصلی استناد کند.

این ماده چه چیزهایی را تعیین می‌کند؟

فقط همین را تعیین می‌کند که در موارد مواد ۲۴۴ و ۲۴۵، وقتی شاهد اصلی طبق ماده ۲۳۱ از حضور معذور است، استناد به «گواهی شاهد بر گواه اصلی» ممکن است. برای جزئیات مواد ۲۴۴، ۲۴۵ و ۲۳۱ باید به خود آن مواد مراجعه کرد.

آیا این ماده دربارهٔ شرایط عذر شاهد توضیحی داده است؟

نه. این ماده فقط به «مقررات ماده ۲۳۱» ارجاع داده و خودش توضیح نمی‌دهد که آن مقررات چیست.

مشاهدهٔ متن کامل قانون آیین دادرسی مدنی ←