این ماده دربارهٔ حالتی است که شاهد (گواه) نمیتواند در دادگاه حاضر شود. اگر شاهد معذور باشد — یعنی عذری داشته باشد که مانع از آمدنش به دادگاه شود — یا خودِ دادگاه صلاح بداند، میتوان شهادت او را جای دیگری گرفت؛ نه لزوماً در دادگاه.
جاهایی که میتوان شهادت را در آنجا شنید عبارتاند از: منزل شاهد، محل کار شاهد، یا محلی که دعوا در آنجا رخ داده است. این کار باید توسط یکی از قاضیان همان دادگاه انجام شود.
نکتهٔ مهم اینکه متن ماده تعیین نکرده عذری که باعث غیبت شاهد میشود چیست و مصادیقش را مشخص نکرده است.