این ماده به دادگاه اجازه میدهد در مواردی که بخواهد گواه (شاهد) با آزادی و بدون ترس حرفش را بزند، شهادت او را بدون اینکه اصحاب دعوا (خواهان و خوانده) در جلسه حاضر باشند، بشنود.
اما در همین حالت یک تکلیف هم برای دادگاه گذاشته شده است: به محض اینکه گواه شهادتش را تمام کرد، دادگاه باید بلافاصله طرفین دعوا را از آنچه گواه گفته است مطلع کند.
بنابراین هم امکان دور از حضور طرفین شنیدن شهادت وجود دارد و هم حق طرفین برای آگاه شدن از محتوای اظهارات گواه محفوظ میماند. متن این ماده تبصره ندارد.