این ماده دربارهٔ تشریفات گواهی دادن در دادگاه است. بر اساس آن، پیش از آنکه گواه (شاهد) گواهی بدهد، دادگاه باید حرمت گواهی دروغ را به او یادآوری کند و به او خاطرنشان سازد که گواهی دروغ هم مسئولیت مدنی دارد (یعنی در برابر زیانی که به دیگری وارد میشود پاسخگوست) و هم مجازاتی که برای آن در نظر گرفته شده است.
بعد از این یادآوری، خودِ گواه باید پیش از گواهی دادن، نام و نام خانوادگی، شغل، سن و محل اقامت خود را اعلام کند و سوگند یاد کند که تمام حقیقت را میگوید و چیزی جز حقیقت نمیگوید.
تبصرهٔ این ماده یک استثناست: اگر احقاق حق (یعنی رسیدن شخص به حقش) وابسته به همین گواهی باشد و گواه حاضر نشود سوگند بخورد، الزام کردن او به سوگند ممنوع است.