این ماده میگوید اگر درباره یک سند ادعای جعل (ساختگی بودن) مطرح شود، بعد از آن دیگر نمیتوان همان سند را تردید یا انکار کرد. اما اگر اول سند تردید یا انکار شود و بعد ادعای جعل مطرح شود، فقط به ادعای جعل رسیدگی میشود.
همچنین اگر درباره یک سند ادعای جعل یا اظهار تردید و انکار شده باشد، دیگر ادعای پرداخت وجه آن سند یا انجام هر نوع تعهدی نسبت به آن پذیرفته نمیشود. اگر همراه با دعوای پرداخت وجه یا انجام تعهد، به اصالت سند هم اعتراض (تعرض) شود، فقط به ادعای پرداخت وجه یا انجام تعهد رسیدگی میشود و اعتراض به اصالت قابل رسیدگی نیست.