این ماده میگوید اگر کسی برای اثبات وقایعی که در متن «وقایع خارجی» نامیده شدهاند — مثل ضمان قهری (مسئولیت قانونی خارج از قرارداد) و نسب — دلیل ارائه کند، باید دید قانونی که در زمان طرح دعوا اجرا میشود چه میگوید. به زبان ساده، زمان طرح دعوا معیار است.
متن این ماده فقط همین قاعده کلی را بیان میکند و درباره اینکه کدام قانون بر وقایع دیگر حاکم است یا تبصرهای دارد، توضیحی نمیدهد. همچنین اگر بخشی از متن مانند «و غیره» برای شما مبهم است، متن هم مصداقهای بیشتری مشخص نکرده است.