این ماده به کسی که علیه او دعوا مطرح شده (خوانده) اجازه میدهد او هم در برابر ادعای خواهان، دعوایی مطرح کند. اگر این دعوای خوانده با دعوای اصلی از یک ریشه باشد یا میان آن دو «ارتباط کامل» وجود داشته باشد، به آن «دعوای متقابل» میگویند و هر دو با هم و یکجا رسیدگی میشوند.
اگر دعوای خوانده این ویژگی را نداشته باشد و دعوای متقابل به حساب نیاید، در همان دادگاه صالح اما بهطور جداگانه رسیدگی میشود.
متن میگوید «ارتباط کامل» یعنی وقتی تصمیمی که دربارهٔ یکی از این دو دعوا گرفته میشود، در نتیجه و تصمیم دعوای دیگر اثر بگذارد.