این ماده دربارهٔ «دعوای متقابل» است و دو نکته را بیان میکند. نکتهٔ اول اینکه دعوای متقابل باید با «دادخواست» اقامه شود؛ دادخواست یعنی همان برگهٔ رسمی که فرد برای طرح دعوا به دادگاه میدهد.
نکتهٔ دوم اینکه برخی دفاعها مثل تهاتر، صلح، فسخ، رد خواسته و مواردی شبیه اینها، اگر فقط برای دفاع از دعوای اصلی (دعوایی که علیه شخص مطرح شده) اظهار شوند، دعوای متقابل حساب نمیشوند و لازم نیست برای آنها دادخواست جداگانهای داده شود.
معیاری که در متن آمده این است که این موارد «برای دفاع از دعوای اصلی اظهار میشود». متن قانون فقط چند مثال آورده و عبارت «و امثال آن» را به کار برده؛ بنابراین مصادیق دقیق این عبارت در خود متن روشن نشده و ممکن است در عمل ابهام داشته باشد.