این ماده سه حالت را برای پس گرفتن (استرداد) دعوا و دادخواست بیان میکند و برای هر حالت یک نوع «قرار» متفاوت در نظر گرفته است. قرار، تصمیم دادگاه است که در اینجا به پایان یافتن آن پرونده در دادگاه مربوط میشود.
حالت اول: خواهان میتواند تا اولین جلسه دادرسی، دادخواست خود را پس بگیرد؛ در این صورت دادگاه قرار ابطال دادخواست صادر میکند. حالت دوم: خواهان میتواند تا زمانی که دادرسی تمام نشده، دعوای خود را پس بگیرد؛ در این صورت دادگاه قرار رد دعوا صادر میکند. حالت سوم: پس از پایان مذاکرات طرفهای دعوا (اصحاب دعوا)، استرداد دعوا فقط در دو صورت ممکن است: یا خوانده راضی باشد، یا خواهان بهکلی از دعوای خود صرفنظر کند؛ در این صورت دادگاه قرار سقوط دعوا صادر میکند.
این متن تبصرهای ندارد. همچنین تفاوت دقیق آثار این سه نوع قرار در همین ماده توضیح داده نشده است.