این ماده میگوید وکیل فقط در جایی که برای آن پروانه وکالت گرفته میتواند دفتر وکالت باز کند و نمیتواند کار وکالت خود را در جای دیگری متمرکز کند. اگر وکیل این حکم را رعایت نکند، مجازات انتظامی دارد: بار اول درجه 3، بار دوم درجه 4 و بار سوم درجه 5. رسیدگی به این تخلف با دادسرا و دادگاه انتظامی کانونی است که تخلف در محدوده آن رخ داده؛ اگر آن کانون رسیدگی نکند، کانون خودِ وکیل هم حق رسیدگی دارد.
در تبصرهها چند استثنا و شرط آمده: ادامه وکالت در پروندههایی که پیش از تصویب این ماده مطرح شده بودند، و همچنین وکالت از خویشاوندان تا درجه سوم با اجازه کانون وکلای خودِ وکیل، از این حکم بیرون هستند (و اگر محدوده جدید زیر کانون دیگری باشد، اجازه آن کانون هم لازم است). محدوده هر کانون هم با پیشنهاد وزیر دادگستری و تصویب رئیس قوه قضائیه تعیین میشود. بهعلاوه، کارآموزان وکالت باید در دوران کارآموزی اخلاق و رفتار خوب داشته باشند و اگر کمیسیون کارآموزی خلاف آن را تشخیص دهد، با تأیید رئیس کانون و رأی دادگاه انتظامی کانون، پروانه کارآموزیشان باطل میشود؛ کارآموزان پیش از گرفتن پروانه وکالت هم حق وکالت در دعاویای که مرجع تجدیدنظر آنها دیوان عالی کشور است را ندارند.
در تبصره 4 هم آمده کسانی که سابقه رتبه قضایی داشتهاند، تا سه سال در آخرین محل خدمت خود حق وکالت ندارند و متخلف از این مقرره بسته به تکرار، مجازاتهای درجه 3 تا 6 میگیرد.