این ماده یک نکتهٔ ساده را میگوید: اگر کارگر بهجای یک روز کامل، فقط بخشی از یک روز کاری را مرخصی بگیرد، همان مدت کم هم به حساب مرخصی استحقاقی او گذاشته میشود.
یعنی لازم نیست مرخصی حتماً یک روز کامل باشد تا از مرخصیهای او کم شود؛ چند ساعت مرخصی هم جزیی از همان مرخصی استحقاقی محسوب میشود.
این ماده فقط همین موضوع را بیان میکند و دربارهٔ تعداد روزهای مرخصی استحقاقی، انواع دیگر مرخصی یا شرایط گرفتن آن چیزی نمیگوید و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.