ماده ۲۵ قانون کار

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

هر گاه قرارداد کار برای مدت موقت و یا برای انجام کار معین، منعقد شده باشد هیچ یک از طرفین به تنهایی حق فسخ آن را ندارد. ‌تبصره - رسیدگی به اختلافات ناشی از نوع این قراردادها در صلاحیت هیات‌های تشخیص و حل اختلاف است.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ قرارداد کاری است که برای یک مدت مشخص (مثلاً چند ماه) یا برای انجام یک کار مشخص بسته شده است. در چنین قراردادهایی هیچ‌کدام از دو طرف — نه کارگر و نه کارفرما — به تنهایی نمی‌تواند قرارداد را یک‌طرفه فسخ کند؛ یعنی نمی‌تواند بدون رضایت طرف دیگر آن را به هم بزند.

تبصرهٔ این ماده می‌گوید اگر دربارهٔ نوع همین قراردادها اختلافی پیش بیاید، رسیدگی به آن در صلاحیت هیات‌های تشخیص و حل اختلاف است. این ماده فقط به این هیات‌ها ارجاع داده و توضیح بیشتری دربارهٔ نحوهٔ کار آن‌ها نمی‌دهد.

مصادیق واقعی

علی با یک کارگاه قراردادی برای مدت سه ماه امضا می‌کند. پس از یک ماه، کارفرما تصمیم می‌گیرد قرارداد را یک‌طرفه تمام کند؛ طبق این ماده، کارفرما به تنهایی حق فسخ این قرارداد را ندارد.
مریم برای انجام یک کار مشخص (مثلاً نصب یک دستگاه) قرارداد می‌بندد و در میانهٔ کار پشیمان می‌شود. او هم به تنهایی نمی‌تواند این قرارداد را فسخ کند.

سؤالات پرتکرار

اگر قرارداد کار من مدت‌دار باشد، آیا خودم می‌توانم قبل از پایان مدت آن را به هم بزنم؟

طبق این ماده، در قرارداد کار موقت یا برای انجام کار معین، هیچ‌یک از دو طرف به تنهایی حق فسخ آن را ندارد.

اگر با کارفرما بر سر نوع قرارداد اختلاف پیدا کنم، این اختلاف کجا رسیدگی می‌شود؟

طبق تبصرهٔ همین ماده، رسیدگی به اختلافات ناشی از نوع این قراردادها در صلاحیت هیات‌های تشخیص و حل اختلاف است.

آیا این ماده می‌گوید قرارداد موقت اصلاً قابل فسخ نیست؟

این ماده فقط می‌گوید هیچ‌یک از طرفین به تنهایی حق فسخ ندارد؛ دربارهٔ حالت‌های دیگر فسخ در همین متن چیزی گفته نشده است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون کار ←
ماده ۲۵ قانون کار — لویادسک