این ماده میگوید وقتی بحثِ دریافت حقوق یا مستمریهای کارگر مطرح میشود — مانند مستمریهایی که به فوت، بیماری، بازنشستگی، بیکاری، تعلیق کار، ازکارافتادگی کلی یا جزیی مربوط است — تکلیف و شرایط آن با قانون تأمین اجتماعی است، نه با قواعد دیگری.
به زبان سادهتر: این ماده خودش شرایط و مبلغ و نحوهٔ پرداخت را تعیین نمیکند؛ فقط میگوید برای این موضوعات باید به قانون تأمین اجتماعی مراجعه شود. همچنین موضوع را به مقررات حمایتی و شرایط مربوط به آنها هم گسترش داده است.
این ماده به قانون تأمین اجتماعی ارجاع میدهد، اما محتوای آن قانون در همین متن نیامده است.