ماده ۲۰ قانون کار

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

در هر یک از موارد مذکور در مواد ۱۵، ۱۶، ۱۷ و ۱۹ چنانچه کارفرما پس از رفع حالت تعلیق از پذیرفتن کارگر خودداری کند، این عمل در حکم اخراج غیر قانونی محسوب می‌شود و کارگر حق دارد ظرف مدت ۳۰ روز به هیات تشخیص مراجعه نماید (‌در صورتی که کارگر عذر موجه نداشته باشد) و هر گاه کارفرما نتواند ثابت کند که نپذیرفتن کارگر مستند به دلایل موجه بوده است، به تشخیص هیات مزبور مکلف به بازگرداندن کارگر به کار و پرداخت حقوق یا مزد وی از تاریخ مراجعه به کارگاه می‌باشد و اگر بتواند آن را اثبات کند به ازاء هر سال سابقه کار ۴۵ روز آخرین مزد به وی پرداخت نماید. ‌تبصره - چنانچه کارگر بدون عذر موجه حداکثر ۳۰ روز پس از رفع حالت تعلیق، آمادگی خود را برای انجام کار به کارفرما اعلام نکند و یا پس از مراجعه و استنکاف کارفرما، به هیات تشخیص مراجعه ننماید، مستعفی شناخته می‌شود که در این صورت کارگر مشمول اخذ حق سنوات به ازاء هر‌سال یک ماه آخرین حقوق خواهد بود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ وضعیتی است که قرارداد کار در یکی از موارد مواد ۱۵، ۱۶، ۱۷ و ۱۹ به حالت تعلیق درآمده و بعد این حالت برطرف شده است. اگر کارفرما بعد از رفع تعلیق از پذیرفتن کارگر خودداری کند، این کار در حکم اخراج غیرقانونی است. کارگر در صورتی که عذر موجه نداشته باشد، ظرف ۳۰ روز حق دارد به هیات تشخیص مراجعه کند. اگر کارفرما نتواند ثابت کند که دلیل موجهی برای نپذیرفتن کارگر داشته، هیات تشخیص او را مکلف می‌کند کارگر را به کار برگرداند و حقوق یا مزد او را از تاریخ مراجعه به کارگاه بپردازد. اگر کارفرما بتواند این دلیل موجه را اثبات کند، باید برای هر سال سابقه کار، ۴۵ روز آخرین مزد را بپردازد.

تبصره می‌گوید اگر کارگر بدون عذر موجه، حداکثر تا ۳۰ روز بعد از رفع تعلیق آمادگی خود را برای کار به کارفرما اعلام نکند، یا بعد از مراجعه و خودداری کارفرما به هیات تشخیص مراجعه نکند، مستعفی شناخته می‌شود. در این حالت کارگر مستحق گرفتن حق سنوات به اندازه یک ماه آخرین حقوق برای هر سال است.

مصادیق واقعی

علی که قرارداد کارش طبق مواد ۱۵ تا ۱۹ در حالت تعلیق بوده، بعد از رفع تعلیق به کارفرما اطلاع می‌دهد آمادهٔ کار است، اما کارفرما نمی‌پذیرد. علی بدون عذر موجه ظرف ۳۰ روز به هیات تشخیص مراجعه می‌کند. اگر کارفرما نتواند دلیل موجه را ثابت کند، باید علی را به کار برگرداند و حقوقش را از تاریخ مراجعه به کارگاه بپردازد.
مریم بعد از رفع تعلیق، تا ۳۰ روز بدون عذر موجه آمادگی خود را برای کار اعلام نمی‌کند. بر اساس تبصره، او مستعفی شناخته می‌شود و به ازای هر سال، یک ماه آخرین حقوق به عنوان حق سنوات می‌گیرد.

سؤالات پرتکرار

اگر کارفرما بعد از رفع تعلیق مرا به کار برنگرداند، چه حقی دارم؟

طبق این ماده، این کار در حکم اخراج غیرقانونی است و اگر عذر موجه نداشته باشید، ظرف ۳۰ روز می‌توانید به هیات تشخیص مراجعه کنید.

اگر کارفرما ثابت کند دلیل موجهی برای نپذیرفتن من داشته، چه اتفاقی می‌افتد؟

در این صورت به ازای هر سال سابقه کار، ۴۵ روز آخرین مزد به کارگر پرداخت می‌شود.

اگر تا ۳۰ روز بعد از رفع تعلیق آمادگی‌ام را اعلام نکنم، چه می‌شود؟

اگر عذر موجه نداشته باشید، مستعفی شناخته می‌شوید و مشمول حق سنوات به ازای هر سال، یک ماه آخرین حقوق خواهید بود.

مشاهدهٔ متن کامل قانون کار ←