این ماده دربارهٔ اختلافهای فردی بین کارفرما و کارگر یا کارآموز است؛ اختلافی که از اجرای این قانون و سایر مقررات کار، قرارداد کارآموزی، موافقتنامههای کارگاهی یا پیمانهای دستهجمعی کار پیش آمده باشد.
در مرحله اول، این اختلاف باید از راه سازش مستقیم بین کارفرما و کارگر یا کارآموز، یا نمایندگان آنها در شورای اسلامی کار حل شود. اگر در واحد مورد نظر شورای اسلامی کار نباشد، این کار از طریق انجمن صنفی کارگران یا نماینده قانونی و کارگران و کارفرما انجام میشود.
اگر سازش حاصل نشود، اختلاف از طریق هیاتهای تشخیص و حل اختلاف به ترتیب آتی رسیدگی و حل و فصل میشود. متن ارائهشده این ترتیب بعدی را توضیح نداده و تبصرهای هم در آن دیده نمیشود.