این ماده دربارهٔ کارگرانی است که شاغل هستند و طبق تبصره یک ماده ۱۱۲ قانون کار برای گذراندن دورهٔ کارآموزی در یکی از مراکز کارآموزی پذیرفته میشوند. متن، سه حق برای این کارگران تعیین میکند: اول اینکه رابطهٔ استخدامیاش با کارآموزی قطع نمیشود و این مدت در همهٔ زمینهها جزء سوابق کاری او حساب میشود. دوم اینکه در مدت کارآموزی مزد او از مزد ثابت یا مزد مبنا کمتر نمیشود. سوم اینکه مزایای غیرنقدی، کمکها و فوقالعادههایی که برای جبران هزینهٔ زندگی و مسئولیتهای خانوادگی پرداخت میشود، در دورهٔ کارآموزی هم ادامه پیدا میکند.
بخش پایانی ماده میگوید اگر کارفرما پیش از پایان دوره، بدون دلیل موجه جلوی ادامهٔ کارآموزی را بگیرد و از این راه به کارگر خسارتی وارد شود، کارگر میتواند به مراجع حلاختلافی که در همین قانون آمده مراجعه کند و خسارت بخواهد. متن این ماده به تبصره یک ماده ۱۱۲ ارجاع داده است، اما دربارهٔ محتوای آن تبصره چیزی نمیگوید. همچنین معلوم نیست منظور از «مزد ثابت» و «مزد مبنا» در اینجا دقیقاً چیست و چه تفاوتی دارند؛ متن در این باره توضیحی نداده است.
این متن دربارهٔ اینکه هنوز معتبر است یا اصلاح یا نسخ شده، هیچ سخنی نمیگوید.