این ماده میگوید قرارداد کار، علاوه بر اینکه باید مشخصات دقیق کارگر و کارفرما را داشته باشد، باید چند چیز دیگر را هم در خودش بیاورد: نوع کار یا حرفه یا وظیفهای که کارگر انجام میدهد؛ حقوق یا مزد پایه و افزودنیهای آن؛ ساعات کار، تعطیلات و مرخصیها؛ محل انجام کار؛ تاریخ بستن قرارداد؛ و اگر کار برای مدتی معین است، مدت قرارداد. همچنین هر چیز دیگری که عرف و عادت آن شغل یا آن محل ایجاب کند باید در قرارداد نوشته شود. طبق بند «ح» که بعداً اضافه شده، در قراردادهایی که مدت مشخصی ندارند، شرایط و نحوهٔ فسخ قرارداد هم باید ذکر شود.
تبصرهٔ این ماده دربارهٔ قرارداد کار کتبی است: میگوید چنین قراردادی در چهار نسخه تنظیم میشود؛ یک نسخه به اداره کار محل، یک نسخه به کارگر، یک نسخه به کارفرما و نسخهٔ چهارم در اختیار شورای اسلامی کار قرار میگیرد و در کارگاههایی که شورا ندارند، در اختیار نمایندهٔ کارگر.
نکته: متن اشاره میکند که بند «ح» به موجب بند ۲ ماده ۴۱ قانون رفع موانع تولید رقابتپذیر و ارتقای نظام مالی کشور مصوب ۱۳۹۴/۰۲/۰۱ الحاق شده است؛ متن دربارهٔ محتوای آن ماده ۴۱ چیزی نمیگوید.