این ماده یک مادهٔ «نسخ» است؛ یعنی میگوید چند قانون قبلی از اعتبار ساقط و لغو میشوند. متن مشخص میکند که فصل دوم قانون اصول تشکیلات عدلیه مصوب ۲۷ تیرماه ۱۳۰۷، ماده ۶ قانون ۱۱ خرداد ۱۳۰۸، قانون مصوب اول مرداد ۱۳۰۹ و قانون وکالت مصوب ۲۰ شهریورماه ۱۳۱۴ نسخ میشوند.
این ماده خودش هیچ حکم تازهای دربارهٔ کار وکلا، شرایط پروانه یا تشریفات قضایی نمیسازد؛ فقط اعلام میکند آن چهار متن قانونی پیشین لغو شدهاند. این ماده در فصل پنجم با عنوان «مقررات مختلفه» قرار گرفته است.
متن دربارهٔ اینکه خودِ این قانون چه زمانی اجرا میشود، چه چیز جایگزین قوانین نسخشده میشود، یا آیا بعداً تغییر کرده است، هیچ چیزی نمیگوید؛ این موارد در همین متن ذکر نشده است.