این ماده به وکلا میگوید که اجازه ندارند برای رسیدن به هدفهای خاصی از راههای فریبکارانه و حیلهگری استفاده کنند. این هدفها سه چیز است: رد کردن قاضی، رد کردن حکم، یا رد کردن وکیل مدافع طرف مقابل؛ و همچنین کش دادن و طولانی کردن بیدلیل محاکمه.
نکته مهم این است که متن میگوید این کارها چه مستقیم و چه غیرمستقیم ممنوع است؛ یعنی وکیل نمیتواند به بهانه اینکه خودش شخصاً کاری نکرده، از این ممنوعیت فرار کند.
اگر وکیلی این ممنوعیت را زیر پا بگذارد، بر اساس همین متن به مجازات انتظامی از درجه ۴ به بالا محکوم میشود. متن توضیح نمیدهد که مجازات انتظامی درجه ۴ چیست یا چه مدت و چه نوع مجازاتی دارد، و همچنین دربارهٔ مرجع رسیدگی و روند آن چیزی نگفته است.