این ماده میگوید «مطبوعات» در این قانون چه چیزهایی هستند: نشریههایی که بهطور منظم، با یک نام ثابت، تاریخ و شماره ردیف منتشر میشوند و موضوعهایشان میتواند خبری، انتقادی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، کشاورزی، فرهنگی، دینی، علمی، فنی، نظامی، هنری، ورزشی و مانند اینها باشد. همچنین دو تعریف دیگر آمده است: «نشریه الکترونیکی» یعنی رسانهای که بهطور مستمر در محیط دیجیتال خبر، تحلیل، مصاحبه و گزارش را در قالب نوشتار، صدا و تصویر منتشر میکند؛ و «خبرگزاری داخلی» یعنی موسسهای خبری که در جمعآوری، پردازش و انتشار خبر، تحلیل، مصاحبه و گزارش در محیط دیجیتال یا غیر آن فعالیت میکند.
چهار تبصره هم دارد: تبصره ۱ میگوید انتشار فوقالعاده فقط برای نشریهای است که بهطور مرتب منتشر میشود. تبصره ۲ میگوید نشریهای که بدون پروانه از هیات نظارت بر مطبوعات منتشر شود، مشمول قانون مطبوعات نیست و تابع قوانین عمومی است. تبصره ۳ میگوید همه نشریات الکترونیکی مشمول مواد این قانون هستند. تبصره ۴ درباره خبرگزاریهای داخلی است: از نظر حقوق، وظایف، حمایتهای قانونی، جرائم و مجازاتها و مرجع و نحوه دادرسی، مشمول احکام همین قانون و اصلاحات آن هستند؛ مدیرعامل و نویسندگان و تهیهکنندگان مطالب خبرگزاریها هم همان مسئولیتهایی را دارند که برای مدیرمسئول و نویسنده مطبوعات در نظر گرفته شده است؛ هیات نظارت بر خبرگزاریها همان هیات نظارت بر مطبوعات است؛ و آییننامه اجرایی این تبصره باید ظرف سه ماه با پیشنهاد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به تصویب هیات وزیران برسد.