این ماده میگوید موادی که بر اساس این قانون ضبط میشوند، در اختیار وزارت بهداری قرار میگیرند. یعنی این مواد نزد وزارت بهداری نگهداری یا تحویل داده میشود، نه جای دیگر.
وزارت بهداری دو راه پیش رو دارد: اگر این مواد «قابل مصرف» باشند، بهصورت رایگان به بیماران داده میشوند؛ و اگر قابل مصرف نباشند، باید معدوم (نابود) شوند.
نکتهای که در همین متن مبهم است این است که مشخص نشده چه کسی و با چه معیاری تشخیص میدهد ماده قابل مصرف است یا نه، و روش یا شرایط معدوم کردن هم توضیح داده نشده است.