این ماده معنای «تفریط» را توضیح میدهد. بر اساس این متن، تفریط یعنی انجام ندادن کاری که برای حفظ مال شخص دیگر لازم است؛ این لازم بودن یا از قرارداد میآید یا از روش معمول و عرفی.
نکته مهم این است که این ماده فقط تعریف تفریط را بیان میکند و دربارهٔ پیامدها، مسئولیت یا جبران خسارت چیزی نمیگوید. همچنین در همین متن تبصرهای ذکر نشده است.