این ماده تعریف «تعدی» را بیان میکند. بر اساس این متن، تعدی یعنی کسی از حدود اجازهای که به او داده شده، یا از حدودی که عرف و رویهٔ معمول میپذیرد، نسبت به مال یا حق شخص دیگر فراتر برود.
این ماده فقط مفهوم تعدی را توضیح میدهد و دربارهٔ مجازات، جبران خسارت یا شرایط دیگر حکمی بیان نمیکند.