این ماده دربارهٔ ارث نوهها و فرزندانِ نوهها (یعنی نسلهای پایینتر میت) است. طبق آن، فرزندانِ فرزندان تا هر نسل که پایین بروند، ارث میبرند و روش ارث بردنشان همان روشی است که در «مادهٔ فوق» (مادهٔ پیش از این ماده) گفته شده است؛ اما متن این ماده جزئیات آن روش را تکرار نکرده و فقط به آن ماده ارجاع داده است.
یک شرط مهم هم دارد: کسی که به میت نزدیکتر است، کسی که دورتر است را از ارث محروم میکند. یعنی نسل نزدیکتر مانع ارث بردن نسل دورتر میشود.
توجه: این متن به مادهٔ دیگری ارجاع داده است و محتوای آن ماده در اینجا نیامده؛ بنابراین برای دانستن جزئیات «طریق مذکور» باید به همان ماده مراجعه کرد.