این ماده درباره حالتی است که فرد فوتشده (میت) فرزندِ مستقیم و بیواسطه ندارد. در این حالت، فرزندانِ فرزندانِ او جای فرزندانش را میگیرند (اصطلاحاً «قائممقام» آنها میشوند) و جزو وارثان طبقه اول حساب میشوند. اگر پدر یا مادرِ میت زنده باشد، نوهها همراه با او ارث میبرند.
تقسیم ارث میان این نوهها بر اساس «نسل» انجام میشود؛ یعنی هر نسل همان سهمی را میگیرد که به واسطه فرزندش به میت میرسد. در نتیجه فرزندان پسری که از دنیا رفته دو برابرِ فرزندان دختری که از دنیا رفته میبرند. همچنین در تقسیم میان افرادِ یک نسل، پسر دو برابر دختر میبرد.