این ماده دربارهٔ وقف است و میگوید کسی که مالی را وقف میکند (واقف) میتواند از همان ابتدا شرط کند که درآمد و منافع آن مال وقفشده بین کسانی که وقف به نفع آنها شده (موقوف علیهم) چگونه تقسیم شود.
این شرط میتواند یکی از این شکلها باشد: تقسیم مساوی بین آنها، تقسیم به اندازههای متفاوت (نه مساوی)، یا اینکه واقف اختیار تقسیم را به متولی (کسی که ادارهٔ مال وقف را بر عهده دارد) یا شخص دیگری بدهد تا هر طور که مصلحت میداند تقسیم کند.
نکته: این ماده فقط از یک اختیار برای واقف صحبت میکند و دربارهٔ اینکه اگر واقف چنین شرطی نکند چه میشود، در همین متن چیزی گفته نشده است.