این ماده دربارهٔ وقف است و میگوید اگر کسی که مالی را وقف کرده (واقف) تعیین نکرده باشد که درآمد وقف به چه ترتیب و اولویتی خرج شود، هزینههای تعمیر و درستکردن آن مال وقفی — و همچنین کارهایی که برای به دست آوردن درآمد از آن لازم است — بر حق کسانی که وقف به نفع آنهاست (موقوفعلیهم) مقدم است.
به زبان سادهتر: اول باید خرج نگهداری و آمادهسازی مال وقفی از درآمد آن پرداخت شود، و آنچه باقی میماند به موقوفعلیهم میرسد. این حکم فقط وقتی جاری است که واقف خودش ترتیب و اولویتی تعیین نکرده باشد.