این ماده دربارهٔ وقف است. وقتی منافع (درآمد و بهرهٔ) مال موقوفه به دست بیاید و سهم هر یک از کسانی که وقف به نفع آنها شده (موقوفعلیهم) مشخص شود، آن شخص میتواند سهم خودش را تصرف کند؛ یعنی در اختیار بگیرد و از آن استفاده کند.
نکتهٔ مهم این است که برای این تصرف، اجازهٔ متولی (کسی که ادارهٔ مال موقوفه به او سپرده شده) لازم نیست. اما یک استثنا وجود دارد: اگر خودِ واقف (کسی که مال را وقف کرده) شرط کرده باشد که تصرف فقط با اجازه باشد، در آن صورت باید طبق همان شرط عمل شود.
این ماده فقط ناظر به زمانی است که منافع حاصل شده و سهمها معین شده است. متن ماده دربارهٔ حالتهای دیگر یا دربارهٔ اینکه این حکم هنوز معتبر است یا نه، چیزی نمیگوید.