این ماده دربارهٔ «موصیله» است؛ یعنی کسی که برای او وصیت شده است. بر اساس این متن، چنین شخصی باید موجود باشد و بتواند مالک چیزی شود که برای او وصیت شده است.
متن ماده فقط همین دو شرط را گفته و توضیح نمیدهد که اگر موصیله موجود نباشد یا نتواند مالک شود، چه اتفاقی میافتد. همچنین روشن نکرده که «موجود بودن» دقیقاً به چه معناست.