این ماده دربارهٔ «نمائات» (بهمعنای محصولات و چیزی که از ملک بهدست میآید) در ملکی است که موضوع حق شفعه قرار گرفته. بر اساس این متن، نمائاتی که پیش از اعمال حق شفعه در مال فروختهشده (مبیع) حاصل میشود، دو حالت دارد: اگر «منفصل» باشد — یعنی چیزی باشد که بتوان آن را از ملک جدا کرد — مالِ خریدار (مشتری) است؛ و اگر «متصل» باشد — یعنی به ملک چسبیده و جدا شدنی نباشد — مالِ صاحب حق شفعه (شفیع) است.
در پایان ماده یک استثنا هم آمده: اگر خریدار در ملک ساختمانی ساخته یا درختی کاشته باشد، میتواند آن بنا را خراب کند (قلع کند) یا آن درخت را از زمین درآورد.
این ماده تبصره ندارد و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.