این ماده میگوید خریدار (مشتری) نسبت به عیب، خرابی یا تلفی که قبل از «اخذ به شفعه» در possession او (ید او) پیش آمده باشد، ضامن نیست.
همچنین بعد از اخذ به شفعه و مطالبه هم، اگر تعدی یا تفریط نکرده باشد، ضامن نیست. «تعدی یا تفریط» به طور ساده یعنی زیادهروی یا کوتاهی در نگهداری.
متن درباره حالتی که تعدی یا تفریط شده باشد حکمی نگفته است.