این ماده درباره «اخذ به شفعه» است. بر اساس این متن، اگر خریدار (مشتری) بعد از قرارداد خرید و فروش (عقد بیع) و پیش از آنکه اخذ به شفعه انجام شود، نسبت به مال مورد شفعه معاملهای انجام دهد، اخذ به شفعه آن معامله را باطل میکند.
به زبان ساده، معاملهای که مشتری در این فاصله روی مورد شفعه انجام داده است، وقتی شفعه گرفته شود، باطل میشود. متن فقط همین حکم را بیان میکند و در همین متن تبصرهای دیده نمیشود.