این ماده به «هبه» مربوط است؛ یعنی وقتی کسی مالی را بهعنوان هبه (بخشش) به دیگری میدهد. در هبه، دادنکننده را «واهب» و گیرنده را «متهب» میگویند. طبق این ماده، اگر واهب (دهنده) فوت کند یا متهب (گیرنده) فوت کند، دیگر رجوع کردن ممکن نیست. «رجوع» یعنی پس گرفتن مالی که هبه شده بود.
به زبان سادهتر: تا وقتی هر دو طرف زنده هستند ممکن است - بر اساس مقررات مربوط به هبه - پس گرفتن مال مطرح باشد، اما با فوت یکی از آن دو، این متن میگوید پس گرفتن ممکن نیست. این ماده خودش توضیح نمیدهد که رجوع در چه شرایط دیگری ممکن یا ممکن نیست و به ماده دیگری هم در همین متن ارجاع نداده است.