این ماده دربارهٔ حالتی است که «واهب» (کسی که مالی را هبه کرده) از هبه رجوع میکند. طبق این متن، دربارهٔ «نمائات» عین هبهشده (افزودهها یا محصولات آن مال) بین دو حالت فرق میگذارد: اگر نمائات متصل باشد، مال واهب است؛ و اگر منفصل باشد، مال متهب (کسی که هبه به او شده) است.
متن ماده تعریفی از «متصل» و «منفصل» یا «نمائات» ارائه نکرده و فقط حکم این دو حالت را بیان کرده است. همچنین در همین متن تبصرهای ذکر نشده است.