این ماده دربارهٔ بخشیدنِ طلب توسط طلبکار به بدهکار است. طبق این متن، اگر طلبکار (داین) طلبی که از بدهکار (مدیون) دارد را به خودِ بدهکار ببخشد، دیگر حق ندارد از این بخشش برگردد و آن را پس بگیرد.
این حکم در فصل «هبه» آمده است؛ در هبه معمولاً امکان بازگشت از بخشش وجود دارد، اما این ماده میگوید وقتی طلبکار طلبش را به بدهکار میبخشد، حق رجوع ندارد. متن ماده بسیار کوتاه است و توضیح بیشتری دربارهٔ شرایط یا تبصرهها ارائه نکرده است.