این ماده فقط «هبه» را تعریف میکند. بر اساس همین متن، هبه یک قرارداد (عقد) است که در آن یک نفر مالی را بدون گرفتن چیزی در عوض، به کس دیگری منتقل و او را مالک آن مال میکند.
متن سه واژه را هم نامگذاری میکند: به کسی که مال را میبخشد «واهب»، به کسی که مال را میگیرد «متهب» و به خود مالی که بخشیده میشود «عین موهوبه» گفته میشود.
همین متن هیچ شرط دیگری مثل شرایط صحت هبه، امکان پس گرفتن آن یا مقررات مربوط به آن را بیان نکرده است.