این ماده دربارهٔ «هبه» (یعنی بخشیدن و هدیه دادن مال به دیگری) است و میگوید کسی که میخواهد مالی را هدیه بدهد (واهب)، باید برای این کار و برای تصرف در مال خودش «اهلیت» داشته باشد. اهلیت یعنی صلاحیت قانونی شخص برای انجام معامله و دخالت در اموالش.
پس بر اساس همین متن، اگر کسی اهلیت لازم برای معامله و تصرف در اموالش را نداشته باشد، نمیتواند بهعنوان واهب عمل کند. این ماده خودش تعریف نمیکند که چه کسی اهلیت دارد و چه کسی ندارد و شرایط آن را هم مشخص نکرده است.