این ماده دربارهٔ سرنوشت «رهن» پس از فوت یکی از دو طرف است. رهن یعنی کسی (راهن) مالی را به عنوان وثیقه در اختیار طلبکار (مرتهن) میگذارد. طبق این ماده، اگر راهن یا مرتهن بمیرد، قرارداد رهن از بین نمیرود و به قوت خود باقی میماند.
اما یک حالت خاص دارد: اگر مرتهن (طلبکار) فوت کند، راهن میتواند درخواست کند که مال رهنی به تصرف شخص سومی داده شود که خودش و ورثهٔ مرتهن با توافق هم او را انتخاب کردهاند. اگر بر سر انتخاب این شخص توافق نکنند، آن شخص از طرف «حاکم» تعیین میشود.
نکته: متن دربارهٔ جزئیات بیشتری توضیح نمیدهد؛ مثلاً تکلیف زمانی که راهن فوت کند و ورثهٔ او دخیل شوند در همین متن به صراحت روشن نیست و بهتر است با احتیاط به آن نگاه شود.