این ماده دربارهٔ رهن است. «راهن» کسی است که مالش را بهعنوان وثیقه میدهد و «مرتهن» طلبکاری است که این وثیقه را نگه میدارد.
بر اساس این متن، اگر راهن بخشی از بدهی خود را بپردازد، حق ندارد درخواست کند که بخشی از مالِ در رهن آزاد شود. مرتهن میتواند تمام مال در رهن را تا زمانی که همهٔ دین پرداخت شود، نگه دارد.
اما اگر راهن و مرتهن قبلاً ترتیب دیگری بین خودشان تعیین کرده باشند، همان ترتیب مورد نظر اعمال میشود.