این ماده میگوید اگر کسی مالی را وقف کند و در آن وقف، عدهای خاص را به عنوان کسانی که از منافع آن مال بهرهمند شوند تعیین کند، این کار درست و معتبر است. کسانی که در متن نام برده شدهاند عبارتاند از: اولاد (فرزندان)، اقوام (خویشاوندان)، خدمه (کارکنان و خدمتکاران)، واردین (کسانی که بر او وارد میشوند) و مانند اینها.
نکتهای که در متن گفته نشده، این است که سهم هر یک از این افراد چقدر باشد یا ترتیب بهرهمندی آنها چگونه باشد؛ متن در این باره چیزی نمیگوید و فقط اصل درستی چنین وقفی را تأیید میکند.