ماده ۷۲۷ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

برای صحت حواله لازم نیست که محال‌علیه مدیون به محیل باشد در این صورت محال علیه پس از قبولی در حکم ضامن است.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ «حواله» است. می‌گوید برای صحیح بودن حواله لازم نیست کسی که قرار است پرداخت را انجام دهد (محال‌علیه) به کسی که حواله را صادر کرده (محیل) بدهکار باشد. به بیان ساده، درست بودن حواله به این وابسته نیست که بین محال‌علیه و محیل از قبل دینی وجود داشته باشد.

متن اضافه می‌کند که در همین فرض، اگر محال‌علیه حواله را قبول کند، پس از قبولی در حکم ضامن است. این ماده توضیح نمی‌دهد که آثار دقیق «در حکم ضامن» چیست یا چه شرایط دیگری برای حواله لازم است.

مصادیق واقعی

علی به مریم می‌گوید که رضا مبلغی را به مریم بپردازد. رضا به علی بدهکار نیست. طبق این ماده، حواله فقط به همین دلیل که رضا به علی بدهکار نیست، صحیح است. اگر رضا قبول کند، در همین فرض پس از قبولی در حکم ضامن است.
مریم از علی طلبکار است. علی ترتیب می‌دهد که رضا به مریم پرداخت کند، در حالی که رضا به علی بدهکار نیست. متن می‌گوید این حواله صحیح است و اگر رضا قبول کند، پس از قبولی در حکم ضامن است.

سؤالات پرتکرار

آیا برای صحت حواله لازم است محال‌علیه به محیل بدهکار باشد؟

نه. متن ماده می‌گوید برای صحت حواله لازم نیست که محال‌علیه مدیون به محیل باشد.

اگر محال‌علیه حواله را قبول کند، چه می‌شود؟

در همین صورت، متن می‌گوید محال‌علیه پس از قبولی در حکم ضامن است.

اگر محال‌علیه قبول نکند، این ماده چه حکمی دارد؟

این ماده فقط دربارهٔ نبودن لزوم بدهکاری محال‌علیه به محیل و وضعیت پس از قبولی صحبت کرده و دربارهٔ فرض قبول نکردن چیزی نگفته است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←
ماده ۷۲۷ قانون مدنی — لویادسک