این ماده درباره ضمان (ضمانت) است. میگوید اگر ضامن، ضمانت خود را به شرطی وابسته کند که از شرایط صحت آن است، این کار باعث باطل شدن ضمان نمیشود. مثالی که خود متن آورده این است که ضامن شرط کند: «اگر مضمونعنه (کسی که بدهی او را ضمانت میکنم) بدهکار باشد، من ضامنم.»
به زبان ساده، مشروط کردن ضمان به این نوع شرط، ضمانت را از بین نمیبرد. متن درباره جزئیات دیگر یا شرایط دیگر حکمی نگفته است.