این ماده درباره زمان پرداخت دین در ضمان عقدی است. بر اساس آن، در «دین حال» ضامن میتواند برای پرداخت آن یک اجل (مهلت یا زمان معین) تعیین کند. همچنین در «دین موجل» ضامن میتواند تعهد کند که آن دین را فوراً بپردازد.
متن ماده تعریف جداگانهای برای «دین حال»، «دین موجل» و «اجل» نیاورده است. این ماده فقط این اختیار را برای ضامن بیان میکند و درباره رضایت طلبکار یا مدیون اصلی، یا آثار این کار نسبت به آنها، در همین متن چیزی گفته نشده است.