این ماده درباره ضمان عقدی میگوید که برای آن، رضایت مدیون اصلی شرط نیست. یعنی اگر شخصی بدهکار است، برای اینکه شخص دیگری در برابر طلبکار ضامن پرداخت بدهی او شود، موافقت خود بدهکار اصلی لازم نیست.
متن ماده فقط همین را بیان میکند و درباره رضایت طلبکار، رضایت ضامن یا شرایط دیگر چیزی نمیگوید.